(หัวเอนทรี่สิ้นคิดอย่าแรง 
)
เอิ่ม..
เรื่องคือไปงานหนังสือมาล่ะ สนุกมากเลย :D
เรื่องของเรื่องคือไปมาตั้งสองวันล่ะ (วันแรกของงานกับวันนี้)
เรื่องของเรื่องของเรื่องคือหนังสือมีเยอะแยะจนเลือกไม่ถูกเลยแหละ
เรื่องของเรื่องของเรื่องของเรื่องคือคนเยอะกว่า แทบจะเหยียบกันแล้ว(?)
เรื่องของเรื่องของเรื่องของเรื่องของเรื่องคือเงินจำนวนพันห้าสูญไปกับงานหมดแล้ว oTL
(แสดงให้เห็นถึงความสิ้นเปลืองอย่างยิ่งยวด)
15/10/09
เกาะรถไฟใต้ดินจาก ม.จุฬาฯ ไปงานหนังสือ คนเยอะก็จริง แต่ยังถือว่าน้อยอยู่ดี..
ผลที่ได้ :
หนังสือติว..
เห็นแบบนี้อย่าคิดว่านาวเป็นเด็กเรียนนะเออ แค่กลัวสอบเข้าปีหน้าไม่ติด..
orz
(มีพจนานุกรมญี่ปุ่นด้วย แต่อยู่ในกระเป๋า และขี้เกียจหยิบ)
18/10/09 (วันนี้แล)
ไปกับพ่อ นั่งรถไฟใต้ดินไปเหมือนเดิม แต่คนเยอะกว่า มาก
แทบจะหลงกันทีเดียวเชียว (ฮา)
พ่อ : แค่นี้ยังทำตัวไม่ถูก แล้วจะไปญี่ปุ่นได้เองจริง ๆ เหรอเนี่ย
นาว : oTL พ่ออออ
แต่วันแรกนาวก็ไปเองได้แบบไม่หลงแล้วนะ //กระซิก
พอถึงแล้ว แบบว่า..
หนังสือน่าซื้อเยอะ คนก็เยอะ ..
ตัดสินใจไม่ถูกเลยเว้ยค่ะ 
สุดท้าย..
(ไอ้เล่มกลางนั่นมันอะร้าย ) (คุโรซากิฯซื้อมาสามเล่ม แต่พี่สาวจิ๊กไปตอนถ่าย (ฮา) ลืมซื้อเล่มเก้า..)
(เห็นหน้าแบบนี้(?) อ่านหนังสือเลือดสาดได้แบบไม่สะทกสะท้านเลยนะเออ)
(แต่ก็ชอบอ่านหนังสือเด็กนะ แฮ่)
และก็..
(ถ่ายออกมาเหลือง แอร๊ oTL)
ไปซื้อหนังสือไอ้แป้นตอนที่พี่แป้นมาพอดี
ขอบคุณสำหรับลายเซ็นมากนะคะ และก็ตัวจริงน่ารักมากเลยแหละ *เขินอาย (เขินเพื่อ ? )
สรุป.
มีความสุขเวลาซื้อหนังสือก็จริง แต่พอดู'เป๋าตังอีกที..
จากสองพัน เหลือห้าร้อยกว่า ๆ
กรี๊ด
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าหลงไหลไปกับสินค้าลดราคา..
ปล.
วี : รู้สึกถ้าไม่นับเล่มแรก เล่มสอง กับเล่มสุดท้ายของวันนี้.. มัน 15+ ทั้งนั้นเลยนี่ฮะ
นาว : 
รู้แล้วเหยียบไว้จ้ะ